
Güneş Sistemi'nin merkezinde yer alan Güneş, kendi ışığını ve ısısını üreten devasa bir yıldızdır. Dünya'ya en yakın yıldız olan Güneş, küresel şekliyle orta büyüklükte bir yıldız sınıfında yer almaktadır. Çapı Dünya'nın 109 katıdır ve içine yaklaşık 1,3 milyon Dünya sığabilmektedir.
Dünya'dan 150 milyon km uzaklıkta bulunan Güneş'in ışığı bize tam 8,3 dakikada ulaşmaktadır. Yüzey sıcaklığı 6000°C, çekirdek sıcaklığı ise 15 milyon°C'dir. Güneş lekeleri adı verilen kısmen soğuk bölgeler Galileo Galilei tarafından keşfedilmiş ve bu sayede Güneş'in kendi etrafında batıdan doğuya döndüğü anlaşılmıştır.
Güneş'in yapısı %70 hidrojen, %28 helyum ve %2 diğer gazlardan oluşmaktadır. Çekirdeğinde gerçekleşen nükleer füzyon reaksiyonları sayesinde muazzam miktarda enerji üretilmektedir. Detaylar 3. sayfada.

Ay'ın yüzeyinde bulunan derin çukurlar, milyarlarca yıl önce meteorların çarpmasıyla oluşmuştur. Atmosferi olmayan Ay'da bu izler silinmeden günümüze kadar ulaşmıştır. Basit ve karmaşık olmak üzere iki ana krater türü bulunmaktadır.
21 Temmuz 1969'da Neil Armstrong Ay'a ayak basan ilk insan oldu. “İnsan için küçük, insanlık için dev bir adım.”
15. yüzyılda yaşayan Ali Kuşçu, Ay'ın haritasını çıkaran ilk bilim insanı olarak kabul edilmektedir. NASA, Ay'da bir kratere onun adını vermiştir. Detaylar 19. sayfada.
Sevgili okuyucular, bu özel sayıda Güneş'in yapısından Ay kraterlerine, uzay tarihindeki dönüm noktalarından Dünya'nın katmanlarına kadar geniş bir yelpazede bilimsel bilgiler sizlerle buluşuyor. Her sayfada görsel materyaller ve bilgi kutuları ile konuları pekiştirmeniz hedeflenmiştir.
İyi okumalar!




Güneş bir yıldızdır. Kendi ışığını ve ısısını üretir. Dünya'ya en yakın yıldızdır ve Güneş Sistemi'nin merkezindedir. Şekli küreseldir ve orta büyüklükte bir yıldız olarak sınıflandırılmaktadır. Güneş, gezegenler, cüce gezegenler, kuyruklu yıldızlar ve asteroidlerin hepsini çekim gücüyle bir arada tutmaktadır.
Güneş'in çapı Dünya'nın 109 katıdır. İçine yaklaşık 1,3 milyon Dünya sığabilir. Bu rakam, Güneş'in ne denli büyük bir gök cismi olduğunu açıkça göstermektedir. Güneş'in kütlesi tüm Güneş Sistemi'nin kütlesinin %99,86'sını oluşturmaktadır.
Güneş'in yüzeyi 6000°C sıcaklığa sahipken, çekirdek sıcaklığı tam 15 milyon°C'ye ulaşmaktadır. En sıcak katmanı çekirdektir. Bu muazzam sıcaklık, nükleer füzyon reaksiyonlarının gerçekleşmesini sağlamaktadır. Güneş'in dış atmosferi olan korona ise yüzeyden çok daha sıcaktır: 1 milyon°C'nin üzerindedir.
Güneş Dünya'dan 150 milyon km uzaklıktadır. Güneş ışığı bize tam 8,3 dakikada ulaşmaktadır. Güneş'ten yayılan enerjinin çok küçük bir kısmı Dünya'ya ulaşır; ancak bu bile gezegenimiz için hayati öneme sahiptir. Güneş'in ışığı olmadan Dünya üzerinde yaşam olamazdı.
Güneş yaklaşık 4,6 milyar yaşındadır. Ömrünün kabaca yarısını tüketmiştir. Bundan yaklaşık 5 milyar yıl sonra hidrojen yakıtını bitirecek ve bir kırmızı dev yıldıza dönüşecektir.
Küresel
Orta büyüklükte yıldız
Güneş Sistemi'nin %99,86'sı
6.000 °C
Yüzey sıcaklığı
Çekirdek: 15 milyon°C
150 M km
Dünya'dan uzaklığı
Işık süresi: 8 dk 20 sn
“Güneş'in ışığı Dünya'ya tam 8 dakika 20 saniyede ulaşır. Güneş sönse bunu 8 dakika sonra anlardık.”


Güneş üzerinde kısmen soğuk kısımlar “Güneş lekeleri” olarak adlandırılmaktadır. Bu lekeler, Güneş'in manyetik alanındaki değişikliklerden kaynaklanmaktadır ve çevresine göre daha düşük sıcaklığa sahiptir. Güneş lekeleri koyu görünür çünkü etrafındaki yüzeyden yaklaşık 1500°C daha soğuktur.
Güneş lekeleri, büyük İtalyan bilim insanı Galileo Galilei tarafından teleskop yardımıyla keşfedilmiştir. Bu keşif sayesinde Güneş'in kendi etrafında döndüğü anlaşılmıştır. Güneş, batıdan doğuya yani saat yönünün tersine dönmektedir. Galileo, lekelerin konumlarını günlük olarak çizerek bu dönüşü kanıtlamıştır.
Güneş lekelerinin sayısı yaklaşık 11 yıllık döngülerle artıp azalmaktadır. Bu döngüye “Güneş döngüsü” adı verilir. Leke sayısının arttığı dönemlerde Güneş daha aktiftir ve daha fazla güneş patlaması meydana gelir. Bu patlamalar bazen Dünya'daki uydu ve iletişim sistemlerini etkileyebilmektedir.
Bazı Güneş lekeleri Dünya'dan bile büyük olabilir. Tek bir leke grubu, Dünya'nın birkaç katı genişliğe ulaşabilmektedir. Lekeler genellikle çiftler halinde, karşıt manyetik kutuplarla oluşur.


“Güneş lekeleri sayesinde Güneş'in kendi etrafında döndüğü keşfedilmiştir.”

Güneş, dev bir gaz bulutudur. Yapısının %70'i Hidrojen, %28'i Helyum ve %2'si diğer gazlardan (oksijen, karbon, demir vb.) oluşmaktadır. Bu gazlar, Güneş'in farklı katmanlarında farklı özellikler gösterir. Güneş'in katı bir yüzeyi yoktur; tamamen gaz ve plazmadan meydana gelir.
Güneş'in enerjisi, çekirdeğinde gerçekleşen Nükleer Füzyon reaksiyonları ile açığa çıkmaktadır. Bu süreçte 4 hidrojen atomu birleşerek 1 helyum atomuna dönüşür ve muazzam miktarda enerji serbest bırakılır. Her saniye 600 milyon ton hidrojen helyuma dönüştürülmektedir.
Çekirdekte üretilen enerji, ışınım bölgesinden geçerek konveksiyon bölgesine ulaşır. Burada sıcak gaz yukarı çıkar, soğuyan gaz aşağı iner. Bu döngü sayesinde enerji yüzeye taşınır ve ışık olarak uzaya yayılır.

🔴 Çekirdek (Core) — Füzyon reaksiyonlarının gerçekleştiği, 15 milyon°C sıcaklıktaki merkez
🟠 Işınım Bölgesi — Enerjinin fotonlar halinde yayıldığı katman
🟡 Konveksiyon Bölgesi — Sıcak gazın yüzeye taşındığı katman
⚪ Işık Küre (Fotosfer) — Gördüğümüz yüzey, 6000°C
🔴 Renk Küre (Kromosfer) — Kırmızımsı atmosfer tabakası
👑 Taç Küre (Korona) — En dış katman, 1 milyon°C+
“Güneş'in çekirdeğinde her saniye 600 milyon ton hidrojen helyuma dönüşmektedir.”

Güneş ısı ve ışık yayan bir enerji kaynağıdır. Enerjisinin kaynağı, yapısındaki hidrojen gazının helyum gazına dönüşmesidir. Güneş'te çok şiddetli patlamalar gerçekleşir ve etrafa enerji yayılır. Ancak uzayda ses yayılmadığı için bu patlamalar Dünya'dan duyulmaz. Güneş her saniye 3,8 × 10²⁶ Joule enerji üretmektedir — bu, insanlığın bir yılda tükettiği enerjinin milyonlarca katıdır.


Güneş, Dünya'daki canlılığın temel kaynağıdır. Dünyadaki tüm enerjilerin temel kaynağıdır. Bitkiler Güneş ışığını kullanarak fotosentez yapar, besin ile oksijen üretir. Bu süreç sayesinde Dünya'daki tüm besin zinciri çalışmaktadır. Güneş olmasaydı bitkiler yaşayamazdı ve dolayısıyla hayvanlar da besin bulamazdı.


“Uzayda ses yayılmaz, bu yüzden Güneş'teki devasa patlamaları Dünya'dan duymayız.”

Güneş, batıdan doğuya yani saat yönünün tersine döner. Kendi etrafındaki bir tam turunu yaklaşık 25 günde tamamlar. Bu dönüş hareketi, Güneş lekelerinin gözlemlenmesiyle keşfedilmiştir. İlginç bir şekilde Güneş'in ekvatorundaki bölgeler, kutuplardaki bölgelerden daha hızlı döner — bu olaya diferansiyel dönme denir.
Güneş, Samanyolu galaksisi etrafında dolanmaktadır. Bu devasa tur tam 250 milyon yıl sürmektedir. Güneş, galaksinin merkezine yaklaşık 26.000 ışık yılı uzaklıktadır. Güneş galaksi etrafında saatte yaklaşık 828.000 km hızla ilerlemektedir. Dünya'nın oluşumundan bu yana Güneş galaksi etrafında yalnızca 18-20 tur atmıştır.


Güneş, Ay'dan çok daha büyük olmasına rağmen Dünya'dan bakıldığında neredeyse aynı büyüklükte görünür. Güneş, Ay'dan 400 kat büyük ama 400 kat uzaktır — bu tesadüf Güneş tutulmalarını mümkün kılar.
| Özellik | ☀️ Güneş | 🌍 Dünya | 🌙 Ay |
|---|---|---|---|
| Büyüklük | En Büyük | Orta | En Küçük |
| Tür | Yıldız | Gezegen | Uydu |
| Işık | Üretir | Yansıtır | Yansıtır |
| Şekil | Küresel | Geoid | Küresel |
| Atmosfer | Yok (Gaz) | Var | Yok denecek kadar az |
| Çap | 1.392.000 km | 12.742 km | 3.474 km |
| Uzaklık | — | 150 M km | 384.400 km |
“Güneş Ay'dan 400 kat büyük ama 400 kat uzak — bu yüzden gökyüzünde aynı boyutta görünürler.”


Ay, Dünya'nın tek doğal uydusudur. Bu zamana kadar insanoğlunun Dünya haricinde ayak bastığı tek gök cismidir. Dünya'dan bakıldığında gökyüzündeki en parlak cisimlerden biridir. Ay, Güneş Sistemi'ndeki beşinci en büyük uydudur ve gezegenimizle birlikte oluştuğu düşünülmektedir.
Ay bir ışık kaynağı değildir. Güneş'ten aldığı ışığı yansıttığı için Dünya'dan bakıldığında parlak görülür. Kendi başına ışık üretme yeteneği yoktur. Ay yüzeyine düşen Güneş ışığının yalnızca %12'sini yansıtır; yine de geceleri gökyüzündeki en parlak cisimdir.
Ay'ın yüzeyi pürüzsüz değildir. Meteor denilen gök cisimlerinin yüzeyine çarpması sonucunda derin çukurlar oluşmuştur. Bu çukurlara krater denir. Ay'ın bütün yüzeyi ince bir toz tabakası ile kaplıdır. Bu toza “regolit” adı verilir ve kalınlığı 3 ila 20 metre arasında değişmektedir.
Ay yüzeyindeki koyu renkli düz bölgelere “mare” (deniz) denir. Bunlar aslında eski volkanik lavlarla dolmuş dev krater havzalarıdır. Ay'ın yakın yüzünün yaklaşık %16'sını kaplarlar.

384.400 km
Dünya'dan uzaklığı
3.474 km
Çapı
27,3 gün
Dönüş süresi
%12
Işık yansıtma oranı

Ay'ın atmosferi, Dünya'nın atmosferine kıyasla yok denecek kadar azdır. Bu nedenle Ay'ın atmosferi yok kabul edilir. Canlıların yaşaması için gerekli olan oksijen gazı ve su yoktur. Atmosferi olmadığı için gece-gündüz sıcaklık farkı çok yüksektir. Ayrıca gökyüzü gece-gündüz her zaman siyahtır çünkü ışığı dağıtacak bir atmosfer bulunmamaktadır.
Ay, Dünya üzerindeki gelgit olaylarını etkiler. Ay'ın çekim gücü okyanusların yükselmesine ve alçalmasına neden olur. Ay'ın şekli Güneş ve Dünya gibi küreye benzer ve Güneş ışığını yansıtır. Ay'daki yer çekimi Dünya'nınkinin altıda biri kadardır — yani Dünya'da 60 kg olan bir kişi Ay'da sadece 10 kg çeker.
Bilim insanları, Ay'ın kutup bölgelerinde, sürekli gölgede kalan kraterlerin dibinde buz halinde su bulunduğunu keşfetmiştir. Bu keşif, gelecekte Ay'da kurulabilecek üsler için büyük önem taşımaktadır.


Gündüz: +127°C
Gece: −173°C
Toplam fark: 300°C!
Atmosfer olmadığı için bu kadar büyük
Dünya'nın 1/6'sı
60 kg → Ay'da 10 kg
“Ay'da atmosfer olmadığı için gökyüzü gece-gündüz her zaman siyahtır.”

Bir gök cisminin kendi ekseni etrafında dönmesidir. Dünya'nın kendi etrafında dönmesi gece-gündüz oluşturur.
Bir gök cisminin başka bir cisim etrafında dolanmasıdır. Dünya'nın Güneş etrafındaki hareketi mevsimleri oluşturur.
Ay kendi ekseni etrafında dönme hareketini 27,3 günde tamamlar. Bu süre, Dünya etrafında dolanma süresiyle aynıdır. Bu eşitliğe “eş zamanlı dönme” (senkron dönme) adı verilir ve bu durum tüm büyük güneş sistemi uydularında yaygındır.
Ay, Dünya etrafındaki dolanma hareketini de 27,3 günde tamamlar. Bu eşitlik nedeniyle Dünya'dan hep aynı yüzü görürüz. Ay'ın “uzak yüzü” (karanlık yüz olarak yanlış bilinen) ancak uzay araçlarıyla görüntülenebilmiştir. İlk kez 1959'da Sovyet Luna 3 uydusu bu yüzü fotoğraflamıştır.
Ay, Dünya ile birlikte Güneş etrafında dolanma hareketi yapar. Dünya güneş etrafında dönerken Ay da onunla birlikte hareket eder. Bu yüzden Ay'ın Güneş etrafındaki yörüngesi, Dünya'nınkiyle iç içe geçmiştir. Bu üçüncü hareket yılda bir tam tur tamamlanır.

Ay'ın dönme süresi = Dolanma süresi
27,3 gün = 27,3 gün
Bu eşitlik Dünya'nın gelgit kuvvetlerinin milyarlarca yıl boyunca Ay'ı yavaşlatmasının sonucudur.
Ay'ın hiç görmediğimiz diğer yüzü, yakın yüzünden farklıdır: daha fazla krater, daha az “deniz” (mare) bölgesi içerir. Kabuk kalınlığı da uzak yüzde daha fazladır.
“Ay'ın dönme ve dolanma süreleri eşit olduğu için Dünya'dan hep aynı yüzünü görürüz.”
Ay, Dünya'dan bakıldığında farklı şekillerde görünür. Ay'ın birbirini takip eden farklı şekillerdeki bu görünümlerine Ay'ın Evreleri denir. Ay, Dünya etrafındaki bir tam turunu yaklaşık 29,5 günde tamamlar. Bu süreye Lünasyon denir. Ay aslında her zaman yarısı aydınlık yarısı karanlıktır; biz Dünya'dan bakış açımıza göre farklı kısımlarını görürüz.
Ay evreleri 4 ana evre ve 4 ara evre olmak üzere toplam 8 evreden oluşur. Ana evreler: Yeni Ay, İlk Dördün, Dolunay ve Son Dördün'dür. Ara evreler ise bunların arasında gerçekleşir. Her evre yaklaşık 3,7 gün sürmektedir. Takvimler tarih boyunca Ay evrelerine göre düzenlenmiştir; İslam takvimi hâlâ Ay'a (Hicri takvim) dayanmaktadır.


“Ay aslında hep yarısı aydınlık yarısı karanlıktır; biz farklı açılardan gördükçe evreler oluşur.”

Ay'ın ana evreleri arasında gerçekleşen ara evreler, Hilal ve Şişkin Ay olmak üzere iki tanedir. Ay'ın Dünya etrafında bir tam tur dolanımı sırasında ana evreler birer kez gerçekleşirken ara evreler ikişer kez gerçekleşir. Hilal hem büyürken hem küçülürken görülür; aynı şekilde Şişkin Ay da iki kez ortaya çıkar.
Hilal evresinde Ay “C” veya ters “C” şeklinde görülür. Büyüyen hilal akşam batıda, küçülen hilal ise sabah doğuda görülür. Şişkin Ay ise İlk veya Son Dördün ile Dolunay arasındaki evredir. Bu evrede Ay'ın büyük bir kısmı aydınlık görünür.
Türk kültüründe hilal önemli bir semboldür. Bayrak ve sikkeler üzerinde hilal motifi yüzyıllardan beri kullanılmaktadır. Ramazan ayının başlangıcı da hilal gözlemine göre belirlenmektedir.
| Evre | Görünüm | Görülme Zamanı |
|---|---|---|
| Büyüyen Hilal | İnce 'C' tersi | Akşam, batı ufku |
| Büyüyen Şişkin | Büyük kısım aydınlık | Akşam-gece |
| Küçülen Şişkin | Gölge sağdan başlar | Gece-sabah |
| Küçülen Hilal | İnce 'C' şekli | Sabah, doğu ufku |


Her evre yaklaşık 3,7 gün sürer.
Toplam döngü: 29,5 gün (Lünasyon)
Ay bir döngüde 4 ana + 4 ara = 8 evre geçirir.


Ay'daki çarpma kraterleri, bir asteroit, meteoroid veya kuyruklu yıldızın Ay'a çarpmasından sonra geride kalan çukurlardır. Kraterler güneş sistemindeki diğer gezegenlerde de görülebilse de, Ay kraterleri özeldir çünkü onları yakından görebiliriz. Basit bir dürbünle bile Ay'daki büyük kraterleri görmek mümkündür.
Ay'da erozyon ve diğer yüzey süreçlerinin nispeten az olması, bu kraterlerin iyi korunmasını sağlar. Dünya'da ise erozyon ve levha tektoniği yavaş yavaş izleri siler. Ancak Ay'da atmosfer olmadığı için her şey yüzeye çarpar ve izler milyarlarca yıl silinmeden kalır.
Ay'da şimdiye kadar 9.137'den fazla krater tespit edilmiştir. Bunların çoğu 4 milyar yıl önce, Güneş Sistemi'nin erken döneminde “Geç Ağır Bombardıman” adı verilen dönemde oluşmuştur. Bu dönemde sayısız asteroit ve meteoroid iç gezegenlere ve uydulara çarpmıştır.


Dünya'da da kraterler vardır ancak çoğu erozyon ile silinmiştir. Arizona'daki Barringer krateri (1,2 km) ve Meksika'daki Chicxulub krateri (180 km) en ünlülerindendir. Chicxulub, dinozorların yok olmasına yol açan göktaşı çarpmasıyla oluşmuştur.
“Ay'da atmosfer olmadığı için gelen her meteor doğrudan yüzeye çarpar ve izi sonsuza kadar kalır.”

Bir asteroit veya meteoroid uzayda büyük hızlarla (saatte 70.000 km'ye kadar) hareket eder ve Ay'ın yüzeyine yaklaşır. Ay'da atmosfer olmadığı için cisim hiç yavaşlamaz.
Çarpma anında muazzam bir kinetik enerji açığa çıkar. Bu enerji yüzey kayalarını eritir, parçalar ve etrafa saçar. Sıcaklık binlerce dereceye çıkabilir.
Çarpma sonucu oluşan çukur, etrafında yükselen kenarlara sahip bir krater haline gelir. Büyük kraterlerin merkezinde geri sıçrama tepeleri oluşur.

Dünya'da meteorlar atmosfere girdiğinde sürtünmeden dolayı yanar ve çoğu yüzeye ulaşamaz — bunlara “kayan yıldız” deriz. Ancak Ay'da atmosfer bulunmadığı için en küçük mikro meteorit bile doğrudan yüzeye çarpar ve bir iz bırakır. Bu nedenle Ay yüzeyi milyarlarca yılın birikmiş izleriyle doludur.
70.000 km/saat
Meteorların Ay yüzeyine çarpma hızı
10-20×
Krater, çarpan cisimden 10-20 kat büyüktür
1 km'lik bir meteoroid 10-20 km'lik krater oluşturur
Dünya'da atmosfer meteorların %99'unu yüzeye ulaşmadan yakar. Ay'da ise bu koruma mekanizması yoktur. Bu nedenle Dünya yüzeyinde çok az krater bulunurken, Ay yüzeyi kraterlerle doludur.
“Bir krater, çarpan cismin boyutunun 10-20 katı büyüklüğünde olabilir.”

Basit kraterler pürüzsüz görünürler ve yuvarlak tabanlı kase şeklindedirler. Genellikle küçüktür, çapları 10-15 km'yi geçmez. Linné krateri buna iyi bir örnektir — yalnızca 2,2 km genişliğindedir. Bu tür kraterlerin iç duvarları düzgün ve simetriktir. Tabanları pürüzsüz olup moloz malzemeyle doludur. Derinlikleri çaplarının yaklaşık beşte biri kadardır.

Basit kraterlerden daha büyüktürler ve merkezi tepeler, teraslar ve düz tabanlar gibi özelliklere sahiptirler. Çapları 15 km veya daha fazladır. Aristarchus krateri bu türe güzel bir örnektir. Büyük çarpma enerjisi, krater tabanının çöküp yeniden yükselmesine neden olarak merkez tepecikleri oluşturur. Duvarlarında basamaklı teraslar görülür.

| Özellik | Basit Krater | Karmaşık Krater | Havza |
|---|---|---|---|
| Boyut | < 15 km | 15-300 km | > 300 km |
| Şekil | Kase şekli | Teraslar ve tepeler | İç içe halkalar |
| Taban | Yuvarlak | Düz + merkez tepe | Çok halkalı |
| Derinlik | Çapın 1/5'i | Daha sığ | Çok sığ |
| Örnek | Linné (2,2 km) | Aristarchus (40 km) | SPA (2500 km) |

Ay, tıpkı Dünya gibi katmanlı bir iç yapıya sahiptir. En dışta ortalama 50 km kalınlığında yer kabuğu bulunur. Kabuğun altında en kalın katman olan manto yer alır. Manto magnezyum ve demir açısından zengindir. Merkezde ise küçük bir demir çekirdek bulunmaktadır. Çekirdek, Ay'ın toplam kütlesinin yalnızca küçük bir yüzdesini oluşturur — Dünya'nın aksine.
Ay'ın yakın yüzündeki kabuk yaklaşık 50 km iken, uzak yüzündeki kabuk 70-80 km kalınlığında olabilmektedir. Bu asimetri, Ay'ın uzak yüzünde neden daha az “deniz” (mare) bölgesi olduğunu açıklamaktadır.
SPA Havzası: Güney Kutbu-Aitken havzası, Ay'daki en büyük ve en eski havzadır (2500 km). Güneş Sistemi'ndeki bilinen en büyük çarpma yapısıdır.
Orientale: 950 km genişliğinde büyük bir havza. İç içe geçmiş halka yapısıyla dikkat çeker.
Imbrium: 1.145 km çapında, Ay'ın yakın yüzündeki en büyük deniz (Mare Imbrium).
Korolev: 440 km çapında, Ay'ın uzak yüzünde bulunur.
Cabeus: Güney kutbunda, içinde su buzu bulunmuştur.
🌑 Kabuk: ~50-80 km kalınlık (yüze göre değişir)
🌑 Manto: En kalın katman, magnezyum ve demir zengini
🔥 Dış Çekirdek: Sıvı demir-sülfür karışımı
🔥 İç Çekirdek: Katı demir, ~250 km çap
“SPA Havzası, 2500 km çapıyla Güneş Sistemi'ndeki bilinen en büyük çarpma yapısıdır.”

21 Temmuz 1969 tarihinde Apollo 11 görevi ile insanoğlu ilk kez Ay'a ayak bastı. ABD'nin NASA kuruluşu tarafından gerçekleştirilen bu misyon, insanlık tarihinin en önemli anlarından biri olarak kayıtlara geçti. Görev 16 Temmuz'da Cape Canaveral'dan fırlatılmış ve 4 gün sonra Ay'a ulaşılmıştı.
Neil Armstrong Ay yüzeyine ilk adımını attığında söylediği “İnsan için küçük, insanlık için dev bir adım” sözü tarihe altın harflerle yazıldı. Armstrong ve Aldrin Ay yüzeyinde toplam 2 saat 31 dakika yürüdüler. 21,5 kg Ay taşı topladılar ve bilimsel deneyler yerleştirdiler.
Apollo programı kapsamında 1969-1972 yılları arasında toplam 6 başarılı Ay inişi gerçekleştirilmiş ve 12 astronot Ay yüzeyinde yürümüştür. Apollo 13 misyonu ise bir arıza nedeniyle Ay'a inememiş ancak mürettebat sağ salim geri dönmüştür.

Neil Armstrong
Komutan — İlk adımı atan astronot
Edwin “Buzz” Aldrin
Ay modülü pilotu — İkinci yürüyüşçü
Michael Collins
Komuta modülü pilotu — Ay yörüngesinde kaldı
Tarih: 16-24 Temmuz 1969
Fırlatma: Saturn V roketi
İniş yeri: Huzur Denizi (Mare Tranquillitatis)
Yüzey süresi: 21 saat 36 dakika
Yürüyüş: 2 saat 31 dakika
Toplanan taş: 21,5 kg
Ay her yıl Dünya'dan 3,8 cm uzaklaşmaktadır. Milyarlarca yıl sonra Ay çok küçük görünecek ve tam Güneş tutulmaları artık mümkün olmayacaktır.
“İnsan için küçük bir adım, insanlık için dev bir adım. — Neil Armstrong”
1957'de Sovyetler Birliği tarafından fırlatılan Sputnik 2 uydusu ile uzaya çıkan ilk canlı, Laika adlı köpektir. Dünya yörüngesine ulaşan ilk canlı olarak tarihe geçen Laika, uzay yarışının sembolik figürlerinden biri olmuştur. Sputnik 2 misyonu, canlıların uzayda hayatta kalıp kalamayacağını test etmek amacıyla planlanmıştı.
Tarih: 3 Kasım 1957
Ülke: Sovyetler Birliği
Yolcu: Laika (köpek)
Önemi: Uzaya çıkan ilk canlı
Not: Laika'nın heykeli Moskova'da bulunur

12 Nisan 1961'de Sovyet astronot Yuri Gagarin, Vostok 1 kapsülü ile uzaya giden ilk insan oldu. Dünya'yı uzaydan gören ilk kişi olarak “Dünya mavidir” demiştir. Bu tarihi uçuş 108 dakika sürmüş ve Gagarin Dünya'nın etrafında tam bir tur atmıştır.
Tarih: 12 Nisan 1961
Ülke: Sovyetler Birliği
Astronot: Yuri Gagarin
Süre: 108 dakika
Yükseklik: 327 km

| İlk | Tarih | Kim/Ne | Ülke |
|---|---|---|---|
| İlk uydu | 4 Ekim 1957 | Sputnik 1 | SSCB |
| İlk canlı | 3 Kasım 1957 | Laika (köpek) | SSCB |
| İlk insan | 12 Nisan 1961 | Yuri Gagarin | SSCB |
| İlk kadın | 16 Haziran 1963 | Valentina Tereshkova | SSCB |
| İlk Ay yürüyüşü | 21 Temmuz 1969 | Neil Armstrong | ABD |
“Dünya mavidir. Ne kadar harika! — Yuri Gagarin”

Ali Kuşçu, 15. yüzyılda yaşamış ünlü bir matematikçi ve astronomdur. Asıl adı Alaeddin Ali bin Muhammed'dir. Babası Timur İmparatorluğu'nun hükümdarı Uluğ Bey'in kuşçubaşısı olduğundan “Kuşçu” lakabıyla anılmıştır. Semerkant'ta doğmuş ve Uluğ Bey'in rasathanesinde eğitim görmüştür.
Fatih Sultan Mehmet döneminde İstanbul'a davet edilmiş ve bilimsel çalışmalarına burada devam etmiştir. Ayasofya medreselerinde ders vermiş ve birçok öğrenci yetiştirmiştir. Ay'ın evrelerini ve yüzeyini inceleyerek Ay'ın haritasını çıkaran ilk bilim insanı olarak kabul edilir.
Ali Kuşçu'nun “Risale fi'l-heyʾe” (Astronomi Üzerine Risale) adlı eseri, dönemin en önemli astronomi kaynaklarından biridir. Matematik alanında da önemli eserler bırakmıştır. Günümüzde NASA tarafından Ay'da bir krater bölgesine Ali Kuşçu'nun adı verilmiştir.
Doğum: 1403, Semerkant
Vefat: 1474, İstanbul
Alan: Matematik, Astronomi
Dönem: Osmanlı İmparatorluğu
Hami: Fatih Sultan Mehmet
Hocası: Uluğ Bey
NASA, Ay'daki bir krater bölgesine Ali Kuşçu'nun adını vermiştir. Bu, Türk bilim tarihinin uluslararası alanda tanınmasının önemli bir simgesidir. Krater koordinatları: 17,2°K, 31,8°D.

“Gök bilimiyle uğraşmak, yaratıcının sanatını anlamaktır.”

Dünya'nın şekli tam bir küre değildir. Kutuplardan basık, ekvatordan şişkin olan bu kendine özgü şekle Geoid denir. Dünya, Güneş Sistemi'nin üçüncü gezegenidir ve bilinen tek yaşanabilir gezegendir. Yüzeyinin %71'i sularla, %29'u karalarla kaplıdır. Bu nedenle uzaydan bakıldığında mavi renkte görünür.

🌬️ Atmosfer (Hava) — Canlılığı koruyan gaz tabakası. N₂ ve O₂'den oluşur. Meteorları yakar.
🪨 Yer Kabuğu (Taş) — En ince katman (5-70 km). Kıtalar ve okyanus tabanı.
🌋 Manto (Magma) — En kalın katman (~2.900 km). Yarı akışkan kayalardan oluşur.
🔥 Çekirdek (Ateş) — En sıcak katman (~5.500°C). Dış çekirdek sıvı, iç çekirdek katı demirdir.
Günlük Hareket
Kendi ekseni etrafında (24 saat)
Sonuç: Gece-gündüz oluşur
Yıllık Hareket
Güneş etrafında (365 gün 6 saat)
Sonuç: Mevsimler oluşur

5. Sınıf Fen Bilimleri Ödevi — Güneş ve Ay Özel Sayısı
Hazırlayan: Deniz ÖZEN — 5/A — 124

Güneş Sistemi'nin merkezinde yer alan Güneş, kendi ışığını ve ısısını üreten devasa bir yıldızdır. Dünya'ya en yakın yıldız olan Güneş, küresel şekliyle orta büyüklükte bir yıldız sınıfında yer almaktadır. Çapı Dünya'nın 109 katıdır ve içine yaklaşık 1,3 milyon Dünya sığabilmektedir.
Dünya'dan 150 milyon km uzaklıkta bulunan Güneş'in ışığı bize tam 8,3 dakikada ulaşmaktadır. Yüzey sıcaklığı 6000°C, çekirdek sıcaklığı ise 15 milyon°C'dir. Güneş lekeleri adı verilen kısmen soğuk bölgeler Galileo Galilei tarafından keşfedilmiş ve bu sayede Güneş'in kendi etrafında batıdan doğuya döndüğü anlaşılmıştır.
Güneş'in yapısı %70 hidrojen, %28 helyum ve %2 diğer gazlardan oluşmaktadır. Çekirdeğinde gerçekleşen nükleer füzyon reaksiyonları sayesinde muazzam miktarda enerji üretilmektedir. Detaylar 3. sayfada.

Ay'ın yüzeyinde bulunan derin çukurlar, milyarlarca yıl önce meteorların çarpmasıyla oluşmuştur. Atmosferi olmayan Ay'da bu izler silinmeden günümüze kadar ulaşmıştır. Basit ve karmaşık olmak üzere iki ana krater türü bulunmaktadır.
21 Temmuz 1969'da Neil Armstrong Ay'a ayak basan ilk insan oldu. “İnsan için küçük, insanlık için dev bir adım.”
15. yüzyılda yaşayan Ali Kuşçu, Ay'ın haritasını çıkaran ilk bilim insanı olarak kabul edilmektedir. NASA, Ay'da bir kratere onun adını vermiştir. Detaylar 19. sayfada.